Alzheimer
Νόσος του Alzheimer - Perusini
Εμφανίζεται κυρίως στις γυναίκες, έχει εξέλιξη ορισμένων χρόνων και καταλήγει σε μια κατάσταση μαρασμού που ακολουθείται από θάνατο (σαν μαρασμός εννοείται μια προοδευτική κατάπτωση της θρέψης του οργανισμού). Οι τυπικές εκδηλώσεις της πάθησης αντιπροσωπεύονται από διαφοροποιήσεις της συμπεριφοράς και του χαρακτήρα, από διαταραχές της μνήμης, από αποπροσανατολισμό χώρου και χρόνου, από απραξία και άνοια.
Η συμπεριφορά και ο χαρακτήρας υφίστανται διαφοροποιήσεις επιδεινωτικού χαρακτήρα. Πράγματι, αν στο άτομο στην προ της πάθησης κατάσταση παρατηρούνται καλή ψυχική διάθεση και προσαρμοστικότητα, με την εμφάνιση της πάθησης παρουσιάζεται ευερεθιστικότητα και διαταραχές της προσαρμοστικότητας.
Χαρακτηριστική της νόσου του Alzheimer είναι μια διαταραχή της μνήμης που πλήττει κυρίως τη μνήμη της αποτύπωσης. Συχνά συμβαίνει ο ασθενής να μην έχει συνειδητοποιήσει αυτή την απώλεια της μνήμης και να ανατρέχει σε ανόητες δικαιολογίες για να εξηγήσει πράξεις ή καταστάσεις που δημιούργησε και για τις οποίες δε θυμάται τίποτα.
Ο αποπροσανατολισμός χώρου και χρόνου παρατηρείται συχνά κατά τη διάρκεια της αρχικής φάσης. Αυτή η ανικανότητα για προσανατολισμό αφορά περισσότερο την έννοια του χώρου και λιγότερο του χρόνου. Η άνοια που προοδευτικά επιδεινώνεται και η απραξία αντιπροσωπεύουν άλλα δύο σπουδαία συμπτώματα της πάθησης.
Η απραξία είναι μια ψυχοκινητική διαταραχή που συνίσταται στην ανικανότητα της εκτέλεσης συνειδητών κινήσεων, γιατί λείπει η δυνατότητα του καθορισμού της λειτουργίας ενός συγκεκριμένου αντικειμένου, παρότι μπορεί ν' αναγνωρίζεται. Εάν, π.χ., καλείται ο ασθενής να λάβει στο χέρι ένα αντικείμενο, αυτός απλώνει το χέρι και το κινεί με ασυντόνιστο τρόπο χωρίς να εκτελεί ότι του ζητήθηκε. Αυτά συμβαίνουν ακόμα χωρίς την παρουσία νευρικών βλαβών.
Η άνοια είναι χαρακτηριστικό της φάσης της πάθησης. Στη βάση αυτής της νοσηρής εικόνας υπάρχει μια αρκετά διάχυτη ατροφία του εγκεφάλου.
Νόσος του Alzheimer - Perusini
Εμφανίζεται κυρίως στις γυναίκες, έχει εξέλιξη ορισμένων χρόνων και καταλήγει σε μια κατάσταση μαρασμού που ακολουθείται από θάνατο (σαν μαρασμός εννοείται μια προοδευτική κατάπτωση της θρέψης του οργανισμού). Οι τυπικές εκδηλώσεις της πάθησης αντιπροσωπεύονται από διαφοροποιήσεις της συμπεριφοράς και του χαρακτήρα, από διαταραχές της μνήμης, από αποπροσανατολισμό χώρου και χρόνου, από απραξία και άνοια.
Η συμπεριφορά και ο χαρακτήρας υφίστανται διαφοροποιήσεις επιδεινωτικού χαρακτήρα. Πράγματι, αν στο άτομο στην προ της πάθησης κατάσταση παρατηρούνται καλή ψυχική διάθεση και προσαρμοστικότητα, με την εμφάνιση της πάθησης παρουσιάζεται ευερεθιστικότητα και διαταραχές της προσαρμοστικότητας.
Χαρακτηριστική της νόσου του Alzheimer είναι μια διαταραχή της μνήμης που πλήττει κυρίως τη μνήμη της αποτύπωσης. Συχνά συμβαίνει ο ασθενής να μην έχει συνειδητοποιήσει αυτή την απώλεια της μνήμης και να ανατρέχει σε ανόητες δικαιολογίες για να εξηγήσει πράξεις ή καταστάσεις που δημιούργησε και για τις οποίες δε θυμάται τίποτα.
Ο αποπροσανατολισμός χώρου και χρόνου παρατηρείται συχνά κατά τη διάρκεια της αρχικής φάσης. Αυτή η ανικανότητα για προσανατολισμό αφορά περισσότερο την έννοια του χώρου και λιγότερο του χρόνου. Η άνοια που προοδευτικά επιδεινώνεται και η απραξία αντιπροσωπεύουν άλλα δύο σπουδαία συμπτώματα της πάθησης.
Η απραξία είναι μια ψυχοκινητική διαταραχή που συνίσταται στην ανικανότητα της εκτέλεσης συνειδητών κινήσεων, γιατί λείπει η δυνατότητα του καθορισμού της λειτουργίας ενός συγκεκριμένου αντικειμένου, παρότι μπορεί ν' αναγνωρίζεται. Εάν, π.χ., καλείται ο ασθενής να λάβει στο χέρι ένα αντικείμενο, αυτός απλώνει το χέρι και το κινεί με ασυντόνιστο τρόπο χωρίς να εκτελεί ότι του ζητήθηκε. Αυτά συμβαίνουν ακόμα χωρίς την παρουσία νευρικών βλαβών.
Η άνοια είναι χαρακτηριστικό της φάσης της πάθησης. Στη βάση αυτής της νοσηρής εικόνας υπάρχει μια αρκετά διάχυτη ατροφία του εγκεφάλου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου